De rechter zei het al: beroepsleugenaar

Thursday 29 March 2012

Een dingetje, meer is het niet. Maar mocht U Bram Moszkowicz dezer dagen weer zijn eigen onnavolgbare heldendaden horen bezingen (vanzelfsprekend ademloos gadegeslagen door een J. Pauw, een P. Witteman of een andere top-interviewer), stink dan niet in zijn leugentjes ('ik heb gewonnen') en schroom evenmin de rechterlijke uitspraken inzake het beroemde 'Maffiamaatje'-proces door te bladeren. Daar kunt u lezen dat...

... de heer Moszkowicz zowel door mr. Marion Poelmann voor de Rechtbank Amsterdam als door de meesters M. Couturier, N. van Lingen en A. Rutten-Roos van Gerechtshof Amsterdam terecht werd gewezen. Ook al noemde Moszkowicz het eerste voor hem uiterst ongunstige vonnis 'infaam en abject', in hoger beroep werd dat voor M zo fatale vonnis gewoon bekrachtigd en werd Moszkowicz veroordeeld in de proceskosten. Dat is dus gewoon verliezen, en niets anders. Lees hier het hele voor Moszko zo pijnlijke arrest of hieronder alleen de vernietigende conclusie van het Hof.

Wél gunden de rechters hem, M, een douceurtje door het gebruik van het woord 'maffiamaatje' in die omstandigheden onrechtmatig te verklaren. Zit wat in: Moszkowicz stond zo voor joker dat-ie eigenlijk niet meer verder kon als advocaat. Z'n confrères keken 'm met de nek aan. Terecht, gezien zijn discutabele handelen in ondermeer de Endstra-Holleeder-zaak, maar kennelijk wilden de rechters de ijdele strafpleiter dat publieke demasqué besparen en wierpen hem dat ene botje als reddingsboei toe: Maffiamaatje. Nee, heus, dat had die stoute Dingetje nooit mogen zeggen! Hilarisch. Als het tenminste niet zo'n ernstige quaestie was. En is. Want veel meer dan de BN'er-rel die er vaak van gemaakt is, ging mijn kritiek op Moszkowicz over het verval van het beroep van advocaat. Ooit was dat een zogeheten nobile officium, maar gaandeweg gleed het af tot baantje voor graaigrage ijdeltuiten.    

Juist zijn ego is Moszkowicz fataal geworden. Hij sloeg emotioneel om zich heen. Tegen mij, waardoor er een rechtszaak kwam. En tegen de rechterlijke macht, die hij afficheerde als bevooroordeeld en kwaadaardig, ofwel 'infaam en abject'. Dat laatste was een ernstige faux pas, want zo moeten magistraten en advocaten niet met elkaar omgaan. Via betrouwbare bronnen bij Justitie weet ik dat Moszkowicz zich in een excuusbrief heeft verontschuldigd bij de Rechtbank. In de publiciteit suggereert hij precies het omgekeerde - dat de rechters zich bij hem hebben verontschuldigd -, maar laten we onze zegeningen tellen dat de zittende magistratuur zich niet bedient van dezelde straatvechterstactieken en zwijgt.

Toegegeven, het is een vijf jaar geleden verdronken kalf, maar omdat z'n premature autobiootje deze week uitkomt word ik door de media continu gevraagd om weerwoord. Dat doe ik niet op radio of tv, vanwege: geen zin, alles is wel zo'n beetje gezegd. Alleen hier op mijn eigen bescheiden blog enige feiten for the record, omdat vonnissen en arresten in dit land moeten worden gerespecteerd. Zelfs door Moszkowicz. Dat is de basis van de rechtsstaat. Ik heb nooit zo de behoefte gehad de vête met M. voort te zetten. Immers, één game voor hem, maar set & match voor mij. Klaar. Sterker, als presentator van 'Bij ons in de PC' heb ik hem een keer vriendelijk gevraagd of we niet 'ns een kosjer broodje bij Sal-Meijer moesten gaan smeren om een en ander uit te praten en door Joods Amsterdam te wandelen. Voor mij blijft journalistiek nothing personal, al lijkt deze aanvaring wel heel erg ad hominem. Die handreiking wees hij af, getuige ook zijn boekje. Het zij zo.

ps De voortreffelijke foto van Herman Wouters/HH legt het textiele drama bloot dat zich 24 mei 2007 bij het Hof afspeelde. Nadat ik Moszkowicz bij de eerste zitting in januari vooraf een plagerige sms had gestuurd over de dresscodes - 'Waarde Bram, we blijven gentlemen, dus laten we even afstemmen hoe we vandaag voor de rechter verschijnen. Ik dacht aan een donker pak met stemmige das.. enz enz' -, besloot ik van de zitting bij het Hof een feestelijke voorjaarsdag te maken. Voor de gelegenheid (en andere feesten & partijen) had ik bij Canali in de PC Hooftstraat een lichtkleurig Napolitaans zomerpak gekocht. Lekker fout, tikje maffia-look; maar dat leek mij gezien de gelegenheid uiterst passend. Uiteraard verwittigde ik Moszkowicz van mijn voorkeuren. Geen antwoord. Ik had in mijn ondeugendste moment niet durven dromen dat Moszko in een vrijwel identieke outfit zou verschijnen. Hilarisch toeval. Maar Moszkowicz was woest, vermoedde dat ik een luistervink in zijn garderobe had, en haalde enkele dagen later verhaal bij de winkel in de PC. Om commentaar gevraagd door zijn makkers van RTL Boulevard wist-ie niet meer uit te brengen dan dat zijn pakkie duurder was dan het mijne. Klein.