De rechter heeft gesproken: exit Maffiamaatje. Uiteraard.

Tuesday 30 October 2012

Het heeft even geduurd, maar vandaag bevestigt de Raad van Discipline eindelijk wat ik en velen met mij al járen wisten. Bram Moszkowicz is om velerlei redenen ongeschikt voor zijn vak. Nee, dat zeg ik niet alleen, dat zegt de onafhankelijke tuchtrechter die alle feiten en de boekhouding (of liever: het ontbreken daarvan) van voorheen Moszkowicz Advocaten heeft kunnen beoordelen. Lees hier het meedogenloze vonnis. En trap niet, zoals zoveel van mijn vakgenoten en leken-juristen, in de verongelijkte slachtofferpraat van mr. Moszkowicz. Straks doe ik een dingetje bij DWDD, later schuift M. aan tafel bij Pauw & Witteman. Wij spreken de hoop uit dat het interviewduo zijn huiswerk doet, zich niet in de luren laat leggen door de komplottheorieën van de gewezen confrère, en de juiste, feitelijke vragen stelt. Gezien Moszkowicz' meer recente optredens bij P&W maken wij ons daar enigszins zorgen over... 

Een voorproefje uit de maatregel van de Raad van Discipline. 

Begrijpt u wel? Neen? Hmm. Er zijn enkele woeste reacties van Moszkowicz-adepten die het voor hem opnemen. 'Wraak van het establishment, charmante man, onredelijk strenge straf' - en meer van dat soort feitenvrije meninkjes. Behoort u ook tot de kaste van ignoranti, lees dan de uitspraak van de Raad hier nog eens rustig door.   

Naschrift na DWDD en P&W 

Mijn wijze vader ontraadde mij gisteren mediaoptredens in de zaak Moszkowicz en vreesde emotionele erupties in De Wereld Draait Door. 'Je hebt toch al aan alle kanten je gelijk gekregen, maak het niet ter persoonlijk.' Vaders hebben vaak gelijk. Welllcht ook deze keer, kijk zelf maar terug. Als het om types als Moszkowicz, Brink of andere mediaverschijningen met weinig gevoel voor maatschappelijke verantwoordelijkheid gaat, vaart er een moeilijk te temmen verbaal duiveltje in mij. En dan kan het gebeuren dat ik zelfs Jeroen Pauw en Paul Witteman aanval. Het interviewduo heeft zich het afgelopen jaar onbehoorlijk onkritisch getoond als Moszkowicz zichzelf weer eens op de borst mocht komen rammen in P&W. Of het te maken heeft met gebrek aan feitenkennis of met Pauws mentorschap van (ex) mevrouw Moszkowicz weet ik niet, maar gelukkig gingen P&W er gisterenavond steviger in. Moszkowicz reageerde getergd en weinig stijlvol, maar kwam toch weer met allerlei leugentjes en drogredeneringen weg (zoals: 'de ratten' zouden pas uit de holen zijn gekropen nadat alles in de openbaarheid kwam. Niet waar. Moszko heeft al meerdere tuchtzaken verloren, en ook de meer recente klachten dateren van voor de mediastorm. Ook het 'principiële standpunt' waar hij desnoods sociaal-advocaat voor wil worden is op niets gebaseerd. De deken, zelfs zijn vermeende vijand Germ Kemper, is gebonden aan geheimhoudingsplicht en hoeft helemaal geen namen van cliënten te kennen. Interessant dat iedereen deze kletspraat van Moszko weer slikt zonder enige bestudering van de regels van de Orde.) Hij tracht zijn boekhoudkundige- en morele failliet te presenteren als een principieel gevecht tegen ondeugdelijke regels van de Orde van Advocaten. Op zich zit daar wat in, want de fictie dat advocaten contant geld van criminelen mogen aannemen, schreeuwt om schemergebieden. Ook de regels rondom studiepunten en andere bureaucratische muggenzifterij van de Orde verdienen wantrouwen. Maar de geconstrueerde vijandschap met de 'gevestigde orde' door Moszkowicz is vooral theatraal en makkelijk door te prikken martelaarschap. De Deken is in de eerste plaats een raadgever die net zozeer aan geheimhouding is gebonden als een arts of geestelijke. Moszkowicz tracht een krakkemikkige boekhouding en fiscaal gesjoemel te presenteren als een heroïsch gevecht in het belang van zijn cliënten. Was dat maar zo, want wie de moeite neemt zich te verdiepen in de handelwijze van Moszkowicz Advocaten ontwaart niet alleen een stuitende minachting voor de Staat maar - erger - de belangen van zijn eigen cliëntèle. Als de Fiod zich stort op de handelwijze van het kantoor sinds de grote drugsbaronnen daar aanklopten (voorop Johan Verhoek aka De Hakkelaar, die vader Max en zoon Bram forse honoraria betaalde) kan dat de schatkist nog een aardige meevaller gaan opleveren. Vergeet niet, hij heeft nu €1,2 miljoen geschikt over alleen nog maar de periode 2003-2007...  

Kunnen de opportunisten van Telegraaf/RTL hun huiswerk doen, svp?

Enfin, ik kan meters doortikken met feiten, meningen en anekdotes over Maffiamaatje. U kunt zelfs de vonnissen van mijn zaken tegen Moszkowicz nalezen (die ik overigens, in tegenstelling tot wat sommige onwetenden beweren, glansrijk gewonnen heb. Moszkowicz verloor en werd veroordeeld in de proceskosten, maar het Hof gunde hem om de zaak te sussen en hoger beroep te voorkomen een overweging dat 'maffiamaatje' in de contekst van toen te ver ging, wánt hem persona non grata en dus brodeloos zou maken. Wat waren veel naiëve cliënten geholpen geweest als dat toen al was gebeurd... De door hem zelf geopperde vergelijking met 'Messi van de advocatuur' en de door Geert Wilders gedane uitspraken dat-ie de beste van z'n vak blijft, is niet op feiten gebaseerd. Moszkowicz is een verbaal begaafd en begenadigd pleiter, maar dat wil niet zeggen dat-ie ook al z'n zaken wint. Een nijvere bij van Quote heeft het eens nageteld. Van de 45 vonnissen die in de laatste drie jaar op http://www.rechtspraak.nl zijn gepubliceerd heeft M. maar 9 zaken 'gewonnen'. Er zijn heus strafpleiters met een beter slaggemiddelde, alleen bladeren die confrères meer in door de studieboeken en jurisprudentie dan dat ze zich in de desk van RTL Boulevard op de borst roffelen voor niet geleverde diensten). Ook kunt u de uitgebreide motivering van de Raad van Discipline nalezen. Maar laat ik voor nu volstaan met een kruidig verhaaltje dat in alle media-geweld zoek is geraakt: de afpersing van Willem Endstra. Ik sprak de man langdurig op een zaterdagmiddag in mei 2004. Twee dagen later was-ie geliquideerd. Endstra verzekerde mij een en andermaal 'Moszkowicz is de sleutel, die man speelt dubbelspel'. Hij vertelde over de 180 graden-draai die Moszko had gemaakt van hem, Endstra, naar Holleeder, diens afperser. Vertelde over bij de advocaat in bewaring gegeven beveiligingstapes die ineens bij diens belager Holleeder waren beland, over betalingen in natura - waaronder ter beschikking stelling van een Ferrari Maranello aan de advocaat; scheelt weer een officieel factuurtje!) en nog zo wat laakbaar gedrag. Later vernam ik van de afpersing die ten kantore van Moszkowicz plaats zou hebben gehad. De advocaat had zijn cliënt gesommeerd onmiddellijk naar zijn kantoor aan de Spieghelstraat te komen. Daar aangekomen werd Endstra door Holleeder, Soerel en wat andere zware jongens onder schot gehouden en bedreigd. Afgeperst worden ten kantore van de raadsman in wiens handen je alle vertrouwen hebt gelegd - het zal je gebeuren. Dit incident is onder ede bevestigd, ondermeer door een secretaresse van M. die kennelijk gewetenswroeging kreeg. Moszkowicz heeft altijd de vermoorde onschuld gespeeld en getoeterd dat-ie de aantijgingen zou weerleggen. Nooit gebeurd, uiteraard. Het is exact dat incident dat mij inspireerde tot het begrip 'maffiamaatje'. Trots op, mag uw weten. Want het dekt de lading, helaas. En wat ik en met mij vele insiders al vijf jaar geleden wisten is sinds de uitspraak van de tuchrechter officieel en met redenen omkleed. Laat iedereen die Moszkowicz blijft verdedigen, voorop die uiterst dubieuze en commerciële opportunisten van De Telegraaf en RTL, nu gewoon eens de moeite nemen zich te verdiepen in de feiten. En daarna zwijgen, en al helemaal stoppen met de boodschappers aan te vallen.