Sorry dames, hier en daar een bui

Thursday 09 October 2014

Geintje van Fokke de Jong. 'Jort, als jij je E-Type even uit de schuur duwt, regel ik een bevallige blondine en doen we een shoot in de sfeer van de English country classics'. Daar stonden we dan, drie dagen later, in een achterafstraatje van Muiden. De spuitgasten van de vrijwillige brandweer stortten zich vol overgave op hun taak. Toen de visionaire oprichter van Suitsupply arriveerde in zijn loom zoemende 12-cilinder Audi, voelde ik net de eerste koude stralen via m'n soft tweed ruitjesbroek in de zolen van m'n gentleman's slippers sijpelen. De zwarte mascara druipte over de wangen van mijn foto-vriendin Marith. De Jong amuseerde zich - 'goed zo jongens, doorgaan' - en fotograaf Carli Hermès stelde nog eens scherp op dit geënsceneerde relatiedrama. Twee uur en luttele honderden liters water later: einde shoot. Mademoiselle dreef, mijn sea island cotton-onderbroek druppelde. Maar de JORT-najaarscollectie had een thema...  

Wat dat thema is vat u: het Britse landelijke leven. Denk jasjes van Tweed, zoals de Earl of Dunmore het graag zag. Denk boterzachte kasjmier jassen, vrij naar de Earl of Chesterfield. Denk viyella, flannel, moleskin en al die andere stoere stoffen die waarborgen dat Britse Lords volledig stoïcijns door weer en wind, sneeuw en regen stiefelen. Toegegeven, de countrylook kan oubollig aandoen. Het Benoordenhout op zaterdagmiddag, als u begrijpt wat ik bedoel. Dat ouwelijke hebben we voorkomen. Onze jasjes zijn niet dekendik maar half gevoerd. Alle JORT-broeken beschikken over delicate extra's als zijspanners en knopengulpen. En noem de gebruikte ruiten gerust dandy. Eng woord in de lage landen, weet ik, maar wie als grijs mannetje door het leven wil gelieve in een ander atelier aan te kloppen.  

Eerst New York, daarna de wereld

Deze najaarscollectie is al weer de derde in de JORT-lijn, die vorig jaar november voor het eerst in de Benelux verkocht werd (en online overal in Europa. Grappig feitje: zelfs de Letten lopen er in). Vanaf heden vaart de toplijn van Suitsupply ook uit naar de vestigingen in New York. Daarna begint de victorie in de rest van de wereld. Hoe het gaat? Beter dan verwacht. Maar meer dan een paar procent van de totaalomzet van >honderd miljoen euro zal mijn lijn niet snel opslokken. Daarvoor zijn de gekozen stoffen - kasjmier, véél kasjmier, en vergeet vooral de sokken à €39 niet...  - net even te exclusief. Bovendien, zou u nóg iemand in zo'n flamboyante ruitenbroek willen tegenkomen op de clubborrel? 

Of ik een missie heb met die kleertjes, of alleen maar gruwelijk m'n zakken aan het vullen ben? Beide, graag. 'Heren, laten we de wereld een beetje mooier maken', besloot ik vorig jaar vrij naar Hans van Mierlo het lanceringsfilmpje van mijn kledinglijn. Of dat lukt valt te bezien. We hebben honderden outfits verkocht, maar voor alle mediocre plakpakken de planeet af zijn moeten de kleermakers nog wel even doornaaien. Ter vergelijking: mijn tv-programma 'Hoe heurt het eigenlijk?' gaat al weer zijn vierde reeks tegemoet (vanaf 30 oktober om 21:30u op NPO1), maar om nu te zeggen dat Jan de Hollander plots de hoffelijkheid zelve is geworden... nope. En toch ziet de Nederlandse pakkendrager er nu beter uit dan, zeg, twee decennia geleden. Soepeler stoffen, natuurlijker schouders, minder vaak een rood windjack over een grijs pak - tergend langzaam wint dit klompenland aan elegantie. 

Kasjmier, nu voor kakkers én krakers 

Terug naar de collezione. Die is breder dan ooit, te beginnen met hardlopers als de halfgevoerde Super 140's in birdseye-weving, de kreukvrij Traveller-editie, de wonderschone winterjassen en een uitgebreid assortiment shirts van Egyptische katoen (of die van de westelijke- of oostelijke Nijloever komt ben ik even kwijt, excuseer). Is er een favoriet stuk of vind ik gewoon alles mooi wat ik samen met art director Murray Cotezee, inkoper Roos Fleuren en stijlfetisjist Yvo van Regteren Alten bedacht heb? Welhaast. Maar op prijs/kwaliteit zou ik zeggen: de kasjmier blauwe en camel Chesterfields voor €699. Bijna billig voor wie weet wat Colombo-kasjmier elders moet kosten. Maar mijn favoriete stuk is een accessoire uit mijn jeugd. Herkenbaar voor iedereen die in de jaren tachtig op school zat: de collegesjaal. Ooit bedacht om sportclubs op exclusieve Engelse colleges en universiteiten te onderscheiden, maar in de roaring eighties een attribuut dat Hollandse scholen in links/rechts scheidde. Wie 'm droeg zat op hockey, had een ribbroek en een pappie met een Volvo. Wie 'm haatte droeg zelf een Palestinasjaal, liep op kisten en vond kraken stukken toffer dan huren, laat staan kopen. O ja, en er was ook nog iets met raketten. De een was voor plaatsing tegen 'de Rus', de ander meende dat vooral de Amerikanen oorlogshitsers waren. What's new? Veel. Want diezelfde collegesjaal van toen brengen wij nu in een iets handzamer formaat (zodat-ie dit keer niet tussen spaken komt) en voeren we uit in behaaglijk kasjmier. Volledig klassevrij, in twee kleuren, zodat ook krakers en hipsters er hun veurdeel mee mogen doen. Snel zijn, zolang de voorraad strekt.   

De JORT-collectie is vanaf dit weekend verkrijgbaar in de grotere vestigingen van Suitsupply in Nederland en België. Kijk voor een overzicht van pakken, jassen, shirts en andere superieure specialiteiten online. Lees vooral de schitterende verhalen achter de kleding - ik heb die historie niet voor niks uitgezocht, ja?! Bijvoorbeeld: hoe de heroïsche edelman-cavallerist Cardigan tot de uitvinding van de naar hem genoemde trui kwam. Of waarom Lord Chesterfield toe was aan een eigen jas. En wat te denken van de Earl of Dunmore, die nog steeds bepaalt wanneer wol Tweed mag heten. Storytelling, noemen sluwe marketingtypes dat. Maar ik vind het gewoon mooie verhalen waardoor m'n kleren net even lekkerder zitten.